Από τις 5 ως τις 6



Κουρασμένες σέρνονται οι ώρες και περνούν.
Ακόμα μια φορά του επιτράπηκε να δει το μεγαλείο του παιδικού του παραδείσου (τότε υπήρχε μόνο το πανδοχείο «Μύλος»).
Μπουκέτα από τσουκνίδες και ξεροί θάμνοι.
Ένα κοριτσάκι με δερμάτινο παντελονάκι και πλεξίδες στο χρώμα της σκουριάς με κατακόκκινες κορδέλες αντιπροσωπεύει την ομορφιά όλου του κόσμου στα μάτια του.
Με βαθιά ευχαρίστηση οι γονείς του το χαρακτηρίζουν ζωηρό και αναιδέστατο. Σαν όπως θα έλεγες την Πετίπα, την Παύλοβα και την Κσγεσίνσκα ζωηρές και αναιδέστατες.
Ψηλά στο βουνό σα να χιόνισε, θαρρεί.  Και το εκκλησάκι χώνεται σε γκρίζα σύννεφα.
Ένας διευθυντής ιππεύει, άρρωστες γυναίκες βολταρίζουν αργά στο δάσος με τους ερυθρελάτες.
Μωβ γεντιανές με κοντά κοτσάνια και πικραλίδες.
Όμως οι ιερές του ώρες:  Όταν κάνει τις ασκήσεις της η Ελβετίδα, από τις 5 ως τις 6.
Με σχεδόν πατρική στοργή της λέει να μην υπερβάλλει, εκείνης που της χαρίστηκαν χάρη, ελαστικότητα, γαζέλας πόδια, νεράιδας χέρια, το δέρμα ξωτικού. Η κάθε κίνησή της αγγίζει την τελειότητα.
Τελειότητα.
Από τις 5 ως τις 6.
Ξεχνάει πώς του Θεού τα όνειρα δεν έχουν ακόμα εκπληρωθεί.


Άνα Ζουμάνη
εφημερόπτερα



SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image