Ελιξίρια της ζωής



Εκείνος είχε στην κατοχή του ένα βρακί της ποτισμένο με το αγαπημένο της άρωμα «Le Heure bleue».
Δεν μπορούσε να κοιμηθεί αν δεν το κρατούσε σφιχτά στο αριστερό του χέρι.
Τέλος πάντων ήταν γεμάτος με δισεκατομμύρια εσωτερικές τρυφερότητες.
Λάτρευε τον κάθε πόρο του δέρματός της.
Ήταν βαθιά λυπημένος που δεν μπορούσε να εισπνέει την κάθε της ανάσα, να ρουφά την μυρωδιά των μαλλιών της, την μυρωδιά τους δέρματός της.
Εκείνα τα αναντικατάστατα ελιξίρια της ζωής.

Ωστόσο εκείνη έλεγε:
«Είμαι ό,τι δεν είμαι και ποτέ δεν θα γίνω για κανέναν  σ' αυτήν τη ζωή. Αυτό θα το καταλάβω βαθύτερα όταν αρχίσω να μαραίνομαι. Όμως προς το παρόν είμαι μια σκύλα - και μια σκύλα, πρέπει δυστυχώς να μείνω.  Ώσπου να αρχίσω να μαραίνομαι. Τότε όμως θα τον ανταμείψω για όλα όσα πόθησε.»

Με τί;
Με όσα τζάτζαλα έχουν μείνει....

..........................
Άνα Ζουμανάκη
-Εφημερόπτερα


SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image